Udhayaragam

“என்ன நடந்ததோ, அதை அப்படியே சொல்லுங்க. கூட்டியோ, குறைத்தோ வேணாம்” என்றான் தெளிவாக, அவனை முறைக்க முயற்சித்துத் தோற்றாள் அவள். “ஏன் அப்படிச் சொல்றீங்க?” என்று அவள் […]

“எதுக்கு இப்படிச் சிரிக்கறீங்க?” “என்னவோ மிஸ் ஆகுறது போல இருக்கே?” அவள் முறைப்பதை பார்த்து விட்டு கேட்டான் அவன். “ம்ம், இருக்கும், இருக்கும்” “நீங்க நடந்ததை முழுசா

“வேலையில் பிஸியா இருப்பேன்னு சொல்லிட்டு தான் போனார் சுஹா” உதடு பிதுக்கி, “பாரு மலரே. இப்பவே இப்படி.. பொண்ணைக் கொடு, பையனை கொடுன்னு அவங்க சுத்தல்ல விட்டுட்டு

அவளிடம் இருந்து பதில் வராததும் அவளைத் திரும்பி பார்த்தான். முறைத்துக் கொண்டிருந்தாள் ராகவி. “என்கிட்ட சொல்லாம, எடுத்த முடிவால தான் இவ்வளவு தலைவலியும்…” என்றாள் எரிச்சலுடன், “சாரி”

சமீபமாகத் தொலைத்த நிம்மதியை, அமைதியை தேடினான் போலும், அவனது தோளில் லேசாகத் தட்டினாள் ராகவி. “மதுமிதாவை பார்த்து, நடந்ததைச் சொல்லி மன்னிப்பு கேளு” “என்ன?” “உன் மேல

“அப்போ, தங்கச்சி பொண்ணுதான் முக்கியமா? தன் புள்ளை ஆசைப்பட்ட பொண்ணை அவனுக்குக் கட்டி வைக்க மாட்டாராமா?” கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் பொரிந்து தள்ளிக் கொண்டிருந்தார் விசாலாட்சி. “ஆனாலும்,

சிதம்பரத்தின் குரல் மீண்டும் அவளை அவர்களின் உரையாடலை கவனிக்க வைத்தது. “அம்மா…” “என்னடா அம்மா, மாப்பிள்ளை வீடு பேசி முடிச்சு, கல்யாண தேதியை குறிச்சுட்டு போயாச்சு. இப்போ

அவள் அமைதியாய், கரையைத் தொடுவதும் பின் விலகி ஒடுவதுமாக இருந்த கடலை பார்த்த வண்ணம் அமர்ந்திருந்தாள். இத்தனை அழகாய், சாந்தமாய்ப் படுத்திருக்கும் இந்தக் கடல் தான் சமயங்களில்

“சுஹா பிளீஸ் கோபப்படாத. என் பக்கம் என்ன தப்புன்னு எனக்குத் தெரியணும். என்னால சட்டுனு எந்த முடிவையும் எடுக்க முடியாது. ஐ லவ் உதய். அவர் இல்லாம

அவனிடம் கேட்க நினைத்த கேள்விகள் அனைத்தும், அவள் உதடுகளால் உச்சரிக்கப்படாமலேயே உதிர்ந்திருந்தது. “பாப்பா, உன்னை ஐயா கூட்டிட்டு வரச் சொன்னாங்க.” என்று ராகவன் வரவும், அவனுடன் நடந்தாள்.