Author name: Devi Manogaran

தர்மதுரை அழுத்தமாக மனைவியின் கரம் பிடித்தான். அனிச்சையாக அவன் கரத்தை இறுக்கினாள் தேன்மொழி. “உக்காருங்க தம்பி” என்று அவனிடம் சொன்ன கீதாராணி அவராகவே குழந்தையை அவனிடம் நீட்டினார். […]

நந்தனா முதலில் வர, காரை அதனிடத்தில் நிறுத்தி விட்டு அவளின் பின்னே வந்தான் நிரஞ்சன். வீட்டிற்குள் நுழைந்தவள் ப்ரேக் அடித்து நிற்க, அவள் மேல் இடித்து அவனும்

அவள் எதிர்பார்த்ததைப் போல அங்குத் தான் இருந்தான் அவன். “வா, வா நிரஞ்சன். எப்படி இருக்க?” “என்ன தம்பி தனியா வந்திருக்க? மருமக எங்க?” “கோபமா இருக்கியா?.என்னடா

சூரியன் அன்று உக்கிரமாக இருந்தான். அக்னி நட்சத்திரம் வெயிலை அக்னியாகப் பொழிந்தது. வியர்வையில் தொப்பலாக நனைந்தபடி வலைப் பயிற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள் சென்னை அணி வீரர்கள். நந்தனா, சுகாஸ்

மெதுவாக நினைவுகளில் மூழ்கியபடி மாடியை அடைந்திருந்தாள். இரும்பு கதவை திறந்ததும் தலை முதல் கால் வரை மழைச் சாரல் வீசி அவளை நனைத்தது. சில்லென்ற சாரலில் மேனி

அத்தனை கோபத்திலும் கணவன் பகிர்ந்த பிரியமே பிரியாவின் மனத்தில் பசுமையாய்ப் பிரதானமாக இருந்தது. அதை மீறி எதையும் யோசிக்க முடியாத நிலை அவளுக்கு. அப்பாவிடம் பேச வேண்டும்

அவள் என்ன தவறு செய்தோம் என்று ஆராய்ந்து தெளிந்தாள். அடுத்த முறை அந்தத் தவறை செய்யக் கூடாதென உறுதியாக மனத்தில் பதிய வைத்தாள். மதிய உணவிற்கு மனைவியை

தேன்மொழி சமையல் அறைக்குள் நுழைந்து கணவனுக்காகத் தேநீரை சூடுபடுத்த, “அத இப்படிக் கொண்டா தேனு. நான் குடிச்சுக்கறேன். நீ அவனுக்குப் புதுசா டீ போடு” என்றார் திலகவதி.

சூடான தேநீருடன் அவள் அறைக்குள் நுழையும் போது கையில் இருந்த கர்ப்ப பரிசோதனை கருவியை வெரித்துப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தான் தர்மதுரை. அவளுக்கு ஒரு நிமிடம் திக்கென்றது. தர்மதுரையின்

அந்தப் பொன்மாலைப் பொழுதில் கோடையைக் குளிர்விக்கும் விதமாகக் குளிர்காற்று வீசியது. சூரியன் தன் தகிப்பை குறைத்திருக்க, வானம் வண்ணம் கலைந்து கருமேகங்களால் சூழ்ந்திருந்தது. மழை வரும் அறிகுறியாகக்