Author name: Devi Manogaran

அன்று வேலையில் இருந்த பணியாளர்கள் அனைவரும் அங்கே கூடி விட, அன்பழகன் அக்கா மாமாவின் சார்பில் கேக்கை அவனே வெட்டினான். மீண்டும் அனைவரின் வாழ்த்துக்களையும், ஆசிகளையும் பெற்றுக் […]

ஜெயபாலனுக்கு உண்மையாகவே கோபம் வந்து விட்டிருந்தது. “லூசாண்ணே நீ. அது பெர்ஃப்யூம் ஆல்கஹால்” என்று கத்தி அண்ணனின் பிடியில் இருந்து விலகினான் அன்பழகன். “பெர்ஃப்யூம் பண்றதுக்கு யூஸ்

காலை உணவிற்கே இட்லி, பொங்கல், வடையுடன் கேசரி, சக்கரைப் பொங்கல் என இனிப்பும் செய்து அசத்தி விட்டார் பொற்கொடி. “நான் சாப்ட்டு ஒரு எட்டு தோட்டத்துக்குப் போய்ட்டு

அந்த வேனிற்கால அதிகாலைப் பொழுதின் காற்றில் சற்றுக் குளுமை கூடியிருந்தது. அழகியநல்லூர் ஊரே உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்த வேளையில் அதிநவீன கார் ஒன்று ஊருக்குள் நுழைந்து கொடி இல்லத்தின்

விக்ரமாதித்தனின் வேதாளம் போல விடா முயற்சியுடன் மீண்டும் மீண்டும் மனைவியிடம் ஒரே விஷயத்தைத் திரும்பத் திரும்பப் பேசினான் அவன். விளைவு? “என்னைக் கொண்டு போய் மும்பையில் விடுங்க”

மனைவியின் உடல் நிலை வேறு அதிரடியாக அவனை எதையும் செய்ய விடாமல் தடுத்து வைத்தது. கடந்த முறை மாத பரிசோதனைக்காக மருத்துவமனை சென்ற போதே, “என்ன வெயிட்

கணவன் சட்டெனக் கண்டுபிடித்து விடுவான் என்றே நினைத்திருந்தாள் நந்தனா. ஆனால், அவனோ குழப்பத்துடன் அவளையும், பரிசையும் மாறி மாறிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். கிரிக்கெட்டில் பேட்ஸ்மேன்கள் பயன்படுத்தும் அனைத்துப்

அவளின் பரிசோதனை முடிவுகளைப் பார்த்த மருத்துவர், “குட்” என்றார் சன்ன சிரிப்புடன். “நான் சந்தேகப்பட்ட மாதிரி கால்ல ஹேர்லைன் ஃப்ராக்ஷர் கூட இல்ல. உங்களுக்குக் கால் பிசகியிருக்கு,

இரவு முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்தது. அந்தப் பல்நோக்கு மருத்துவமனை அவ்விரவிலும் பரபரப்பாக இயங்கி கொண்டிருந்தது. “அப்பா..” தீனமான குரலில் பிரியதர்ஷினி அழைக்க, “இரு குட்டிம்மா. இப்போ டாக்டர் வந்துடுவாங்க”

இப்போதும் அர்த்தமற்ற பேச்சுக்களைப் பேசியபடி, ஒருவரை ஒருவர் ஒட்டி உரசிக் கொண்டு, கால் புதைய கடற்கரையில் நடந்து விட்டு வீடு திரும்பினார்கள். நள்ளிரவில் அசந்து உறங்கும் மனைவியையே